11 augustus 2026 | Nathalya Groot

Wanneer een werkgever “vergeet” gelden af te dragen na een loonbeslag

We behandelden een zaak waarin tegen een particuliere debiteur een dwangbevel was uitgevaardigd. We hebben de debiteur aangeschreven, gebeld, gemaild en uiteindelijk het dwangbevel betekend. Reactie? Nul.

Tijd voor een verhaalsonderzoek. Daaruit bleek: debiteur had een baan. We hebben op grond van artikel 475g lid 2 Rv bij de werkgever geïnformeerd en kregen bevestiging van de arbeidsverhouding terug. Beslag leek zinvol, de te maken kosten waren redelijk ten opzichte van de vordering en het beslag is vervolgens gelegd. Alles volgens het boekje.

Na 14 dagen deed de werkgever netjes zijn wettelijke verklaring op grond van art. 477 Rv. So far, so good, zou je zeggen.

Maar toen: stilte. Geen euro werd overgemaakt. Ondanks herhaald aandringen dat de inhoudingen aan ons kantoor overgemaakt moesten worden, bleef de werkgever in gebreke met zijn afdrachtverplichting (art. 477 lid 1 Rv).

In overleg met onze opdrachtgever hebben we vervolgens een verklaringsprocedure gestart. Op grond van art. 477a lid 4 Rv hebben we de kantonrechter gevraagd de werkgever te veroordelen tot nakoming van zijn verplichtingen uit het beslag en tot afdracht van alle gelden boven de beslagvrije voet vanaf het moment van beslaglegging tot volledige voldoening van de schuld.

Een vergaande maatregel, zeker. Maar het maakt in één keer duidelijk: als werkgever ben je te allen tijde verplicht om mee te werken aan een loonbeslag. Niet meewerken kan je duur komen te staan.
Het resultaat? Voor onze opdrachtgever een buitengewoon mooie uitkomst. De vordering is volledig voldaan. Niet door de debiteur, maar door de werkgever.

Ben je werkgever en heb je te maken met loonbeslag bij een van je medewerkers? Of ben je schuldeiser en overweeg je een verklaringsprocedure op te starten? Wij denken graag met je mee.